آتشکده بازه هور

  • 5 / 5 بر اساس 2 رای
ایران خراسان رضوی مشهد 65 کیلومتری جنوب غربی مشهد
  • اشتراک گذاری
  • افزودن تصویر
  • افزودن نظر

درباره آتشکده بازه هور

24296 بازدید

آتشکده بازه هور که به چهارتاقی بازه هور نیز شناخته می شود، قدیمی ترین چهارتاقی های ایران است و احتمالا در زمان پارتیان بنا شده است. این بنا در فاصله 70 کیلومتری از جنوب شهر مشهد و در ضلع شرقی روستایی به نام رباط سفید و در ابتدای تنگه بازه هور واقع شده است.
بنای چارتاقی بازه هور که یکی از بناهای ارزشمند تاریخی دوران قبل از اسلام خراسان شناخته می شود، در سال 1310 عنوان نخستین بنای ثبتی خراسان را در فهرست آثار ملی به خود اختصاص داده و برهمین اساس اهمیت ویژه ای نزد اهل تاریخ و فرهنگ خراسان دارد. برخی از باستان شناسان معتقدند که این بنا یک سازه برای حفاظت و نگهبانی از راه بوده و برخی دیگر نیز معتقدند آتشکده ای باقی مانده از عصر ساسانی است. برخی نیز بر این باورند که چارتاقی بازه هور تنها یک سازه معماری مجرد نیست بلکه بخشی از یک مجموعه معماری در مجاورت یک زیستگاه عصر ساسانی است که قلعه ای بر آن مشرف بوده است. کشف و جمع آوری انبوه قطعه سفال های شاخص دوران ساسانی نیز حکایت از آن دارد که آن مجموعه معماری در زمان ساسانیان رونق و کاربری مستمر داشته و سالیان دراز مورد استفاده و مراجعه بوده است. شواهد حاکی از این است که بنا با زیرسازی محکم و اساسی به شیوه دوران ساسانی بنیان گرفته و مشتمل بر تالار مرکزی، دالان هایی در دو طرف شمال و جنوب و ایوان یا تالار ستون دار در سمت شرق بنا است.
از نظر لغوی بازه در فارسی دری به قسمتی از دیواره کوه گفته می شود که خورشید از میانه باز آن بطرز باشکوه و زیبایی طلوع نماید و شاید نام بازه هور از همین جا باشد. به لحاظ ویژگی های معماری این بنا نمایانگر بخشی از اجزا و عناصر ساسانی است که آندره گدار آن را به قرن سوم میلادی نسبت داده است.

برچسب ها
شما هم رای بدهید
نظرت چیه
4 دیدگاه و 2 رای ثبت شده است .
مرتب سازی :
    • 15 اسفند 1396

    زبیح الله

    • 22 بهمن 1396

    من چندین سال تو اون روستا زندگی کردم بیشتر به عنوان چهار طاقی میشناسنش ولی خب منظره قشنگی داره

    • 16 فروردین 1395

    شرو ور ا چیه اتش پرستی میکردنند چه ربطی به اعراب داره

    • 22 بهمن 1394

    در قرن دوم هجری قمری تلاش بسیار زیادی توسط ایرانیان جهت بیرونراندن اعراب و خلفای عباسی شد.ایرانیان در اتشکده ها خدای یکتا را میپرستیدند