در بافت قدیم روستای اسفندآباد خانه ای زیبا در دو طبقه با قدمت قاجاری با نام خانه شمس احداث شده است که متأسفانه تعریض کوچه باعث شد حیاط مرکزی این خانه از بین برود و تنها عمارت آن در دو طبقه باقی بماند. مصالح بکار رفته در این بنای تاریخی خشت خام و ملات گل است. هم اکنون مقدمات ساخت این خانه تاریخی فراه
این پل که امروزه به صورت ویرانه ای درآمده ، در شمال شرق شیراز و 2 کیلومتری شمال روستای سیوند – از توابع مرودشت – بر روی رودخانه پلوار ، در مسیر کاروان رو قدیم شیراز به کرمان واقع گردیده است. با توجه به ویرانی این پل ، از جزئیات معماری و نیز تاریخ ساخت آن اطلاع دقیقی در دست نیست؛ اما با توجه به اینکه
سه آتشکده گل سرخدان کهگیلویه هر یک به فاصله پنجاه متری از هم قرار دارند. مقدسی این سه آتشکده را به نام کتیبه المجوس یا آتشکده آتش پرستان نام میبرد و مردم محلی نیز این محل را سه گنبدان می نامند. این بناها در پای کوه تیزنگ قرار دارند و از گچبری برای تزیین آنها استفاده شده. مرم محلی این سه گنبد را سه گ
در شمال شرقی روستای امامه و در ارتفاعات مشرف به دره ای که به «باغ تنگه» شهرت داره، بقایای قلعه ای قدیمی وجود داره که به قلعه امامه یا قلعه مازیار معروفه.با توجه به نمونه سفال های پیدا شده از سطح و پیرامون قلعه امامه، قدمت اون حداقل به دوره اوایل اسلام می رسه. در کتاب های تاریخی اومده که پیشینه تاریخ
افزایش مهارت های حرکتی و جسمانی: ژیمناستیک، شنا افزایش مهارتهای فردی و هنری: زبان،نقاشی، کاردستی، خوشنویسی، صایع دستی، بالابردن قدرت تفکر و تعادل و هوش افزایی: خلاقیت و کارگروهی، پرورش، هوش هیجانی (ٍEQ)
این اثر در تاریخ 19 اسفند ماه 1380 ش با شماره 4860 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.این میل بر فراز بلندترین رشته کوه شمالی دره قمرود و در غرب روستای کاج و میل صفرعلی قرار دارد. با توجه به عبور راه قدیم خراسان از این منطقه، قرار گرفتن کاروان سراهایی که مربوط به دوران اسلامی، به خصوص سلجوقیان
پل قدیمی سردرود مربوط به سده های متأخر دوران های تاریخی پس از اسلام - دوره قاجار است و در شهرستان تبریز، بخش مرکزی، شهر سردرود، بین خیابان امام و محله سنگستان واقع شده و در تاریخ 6 اسفند 1385 با شمارهٔ ثبت 17492 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. شهر سردرود از نقطه نظر موقعیت جغرافیائی
این بنا که درمیدان ساعت و مرکز شهر واقع است، دراواسط دوره قاجار به دست حاج محمد حسین امین- ازخاندان امینی ها- ساخته و در اواخر دوره قاجار به دست میرزا علی اکبر مجتهد نامی تعمیر شده و چون محل درس و منبر آقا میرزا علی اکبر دراین مسجد بوده، ازهمان تاریخ مسجد به نام ایشان اشتهار یافته است . این مسجد دار