پل رضاشاهی مربوط به دوره پهلوی اول است که در تاریخ 26 اسفند 1386 با شمارهٔ ثبت 21990 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

در بافت قدیم روستای اسفندآباد خانه ای زیبا در دو طبقه با قدمت قاجاری با نام خانه شمس احداث شده است که متأسفانه تعریض کوچه باعث شد حیاط مرکزی این خانه از بین برود و تنها عمارت آن در دو طبقه باقی بماند. مصالح بکار رفته در این بنای تاریخی خشت خام و ملات گل است. هم اکنون مقدمات ساخت این خانه تاریخی فراه

این پل که امروزه به صورت ویرانه ای درآمده ، در شمال شرق شیراز و 2 کیلومتری شمال روستای سیوند – از توابع مرودشت – بر روی رودخانه پلوار ، در مسیر کاروان رو قدیم شیراز به کرمان واقع گردیده است. با توجه به ویرانی این پل ، از جزئیات معماری و نیز تاریخ ساخت آن اطلاع دقیقی در دست نیست؛ اما با توجه به اینکه

سه آتشکده گل سرخدان کهگیلویه هر یک به فاصله پنجاه متری از هم قرار دارند. مقدسی این سه آتشکده را به نام کتیبه المجوس یا آتشکده آتش پرستان نام میبرد و مردم محلی نیز این محل را سه گنبدان می نامند. این بناها در پای کوه تیزنگ قرار دارند و از گچبری برای تزیین آنها استفاده شده. مرم محلی این سه گنبد را سه گ

در شمال شرقی روستای امامه و در ارتفاعات مشرف به دره ای که به «باغ تنگه» شهرت داره، بقایای قلعه ای قدیمی وجود داره که به قلعه امامه یا قلعه مازیار معروفه.با توجه به نمونه سفال های پیدا شده از سطح و پیرامون قلعه امامه، قدمت اون حداقل به دوره اوایل اسلام می رسه. در کتاب های تاریخی اومده که پیشینه تاریخ

این اثر در تاریخ 19 اسفند ماه 1380 ش با شماره 4860 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.این میل بر فراز بلندترین رشته کوه شمالی دره قمرود و در غرب روستای کاج و میل صفرعلی قرار دارد. با توجه به عبور راه قدیم خراسان از این منطقه، قرار گرفتن کاروان سراهایی که مربوط به دوران اسلامی، به خصوص سلجوقیان

پل قدیمی سردرود مربوط به سده های متأخر دوران های تاریخی پس از اسلام - دوره قاجار است و در شهرستان تبریز، بخش مرکزی، شهر سردرود، بین خیابان امام و محله سنگستان واقع شده و در تاریخ 6 اسفند 1385 با شمارهٔ ثبت 17492 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. شهر سردرود از نقطه نظر موقعیت جغرافیائی

این بنا که درمیدان ساعت و مرکز شهر واقع است، دراواسط دوره قاجار به دست حاج محمد حسین امین- ازخاندان امینی ها- ساخته و در اواخر دوره قاجار به دست میرزا علی اکبر مجتهد نامی تعمیر شده و چون محل درس و منبر آقا میرزا علی اکبر دراین مسجد بوده، ازهمان تاریخ مسجد به نام ایشان اشتهار یافته است . این مسجد دار

مسجد تاریخی منبر کهنه در سمت مغرب شهر بندرعباس واقع شده . در بیرون محوطه مسجد از طرف شرق، مقبره ای وجود داره که بر لوح آن نام صاحب مقبره که از علمای معروف آن دوره و امام جماعت بوده، حک شده . لوح دیگری در عمارت مسجد وجود داره که خوانا نیست و فرو ریخته ولی نام های ائمه اطهار در آن آمده و در آخر آن چن

تالار حکمت باقیمانده تالار خانه قدیمی اربابی واقع در کوچه اربایه که سال ها پیش به اداره آموزش و پرورش اردبیل واگذار شده و اکنون بنای یک مدرسه ست. این بنا دو ورودی در ضلع شرقی و غربی داره که به اتاق ها و جواجه نشین ها منتهی می شده. تالار حکمت پنجره های مشبک و شیشه های رنگی با کتیبه های نفیس داره. پنج

این قلعه بین چم آسیاب و مسجد سلیمان قرار گرفته است و در روزگار حکومت سَلغُربن مَدُود(اتابکان ترک) بنا شده است.

این قلعه در 12 کیلومتری شمال­ غربی کاشمر واقع شده و از حجاری ­ها و تصاویر مختلف موجود در آن چنین بر می آید که سابقا بنای با اهمیتی بوده است. در جوار قلعه آتشگاه، غاری بزرگ وجود دارد که نزدیک در ورودی آن پیکره یک سرباز سواره با نیزه، حجاری شده و از آثار دوره ساسانی می­باشد.

باغ موزه ملی هلال احمر ایران، پنجمین موزه نهضت بین المللی صلیب سرخ در تهرانه. محتوای این موزه قدمتی بالغ بر 91 سال داره که در اون اشیاء و هدایا، ابزار آلات 9 دهه فعالیت بشردوستانه و امدادی، اسناد تاریخی و تصاویر متعدد دیگه نگهداری می شن.

عبدالحسین تیمورتاش ملقب به سردار معززالملک و سردار معظم خراسانی، دولتمرد ایرانی دوره های قاجار و پهلوی بود. تیمورتاش از کسانی بود که در برانداختن قاجارها و برآوردن پهلوی ها تلاش زیادی کرد. در دوره رضاشاه اولین وزیر دربار بود و نقش مهمی در سیاست خارجی ایران بازی کرد. چند سال بعد مورد غصب رضاشاه واقع

تپه شین آباد مربوط به دوران های تاریخی پس از اسلامه و در شهرستان پیرانشهر، بخش مرکزی، روستای شین آباد واقع شده و این اثر در تاریخ 17 اسفند 1381 با شمارهٔ ثبت 7748 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده.

بدیع الزمان فروزانفر استاد برجسته زبان و ادبیات فارسی و ادیب سرشناس معاصره. مقبره او در راهروی امامزاده حمزه واقع در آستان حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) شهرری قرار داره.

گرمابه قرقانیها یکی از حمام های تاریخی شهر تهران به شمار می ره که مشخصه های معماری اون نشون می ده که قدمتش به نیمه دوره قاجاریه بر می گرده. حمام قرقانیها رو خانواده قرقانیها ( که اصالت اونا به همدان می رسه) در محله چال میدان تهران احداث کردن. سر در حمام با تغییرات زیادی معلومه که تعمیر شده و مصالح ا

خانه شیخ الاسلام بر روی یک شیب ملایم قرار گرفته که در ضلع شمالی به خیابان امام و در جنوب به کمربندی خیام می رسه. این بنا در مجموعه حریم بازار واقع گردیده که در ضلع شرقی آن خیابان فردوسی و در ضلع شمالی مجموعه بازار تاریخی و خیابان ضیائی می باشد در ضلع غرب کوچه شیخ الاسلام و در جنوب نیز به بافت قدیمی

خانه مرحوم مروج (خلیل زاده) مربوط به دوره قاجار - پهلویه و در اردبیل، خیابان سی متری، نرسیده به محله ارمنستان واقع شده و این اثر در تاریخ 10 خرداد 1382 با شمارهٔ ثبت 8895 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده. این ساختمان در سال 1311 ه.ق بنا شده، از نظر معماری جزو بناهای درونگرا محسوب می شه که

این بنا از آثار دوره قاجاریه است که در زمان محمد شاه قاجار توسط منوچهرخان معتمدالدوله گرجی - والی وقت کرمانشاه - بنا گردیده و در دوره اخیر تعمیر و بازسازی شده است. بنای کنونی مسجد مشتمل بر هشتی ورودی، صحن، شبستان ستوندار، حیاطی هشت ضلعی و بخش های خدماتی است. هشتی ورودی به صورت هشت ضلعی است و از طریق

این بنا درجنوب صحن مدرسه طالبیه و جانب غربی مسجد جامع واقع گردیده و به مسجد شیخیه نیز معروف است و سطح آن تقریبا یک متر ازسطح مسجد جامع بلندتر است. این مسجد، دو در و پنج پنجره دارد که همگی جدید هستند . شبستان بزرگ این مسجد حدود 60 متر طول و26 متر عرض دارد . پوشش آن متشکل از 54 گنبد آجری بر روی چهل س

میرزا محمدحسین سیفی قزوینی (1240 - 1315 خورشیدی) ملقب به عمادُالکُتّاب و از استادان خوشنویس خط نستعلیق در صد سال گذشته بود که پیرو و گسترش دهنده سبک و شیوه خاص میرزای کلهره. مقبره او در امام زاده عبدالله تهران قرار داره.

تل قلعه شهر آشوب مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستانه و در شهرستان اقلید، بخش حسن آباد، روستای شهر آشوب واقع شده و این اثر در تاریخ 12 بهمن 1381 با شمارهٔ ثبت 7330 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده.

این مسجد درضلع شمالی حیاط مدرسه حاج صفرعلی، در یمنی دوز بازار واقع گردیده و توسط حاج صفرعلی خویی- معاصر نایب السلطنه و بازرگان معروف- ساخته شده. بنایی با عظمت و زیبا با گنبدی بلند و مناره ای منقش به کاشی های آبی رنگ است. کلاهک و قسمتی ازبالای مناره درگذشته فروریخته است. درضلع شرقی و غربی مسجد، دو تا

در فراسوی کوه ابوذر بقایای ویرانه ای به نام قلعه چهل دختر دیده می شود. چون منطقه درگذشته مورد هجوم و تاخت و تاز دشمنان واقع می شد مهاجمان در حملات خود علاوه بر قتل و غارت افرادی را اسیر کرده با خود می بردند و به عنوان کنیز و غلام می فروختند . در یکی از همین حملات چهل زن و دختر به بالای این کوه پناه

پل کسکک مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تربت حیدریه، بخش جلگه رخ، دهستان میان رخ، جنوب روستای کامه واقع شده و این اثر در تاریخ 18 اسفند 1387 با شمارهٔ ثبت 24989 به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل کسکک به همراه رباط سفید و رباط کسکک توسط مرحوم امین التجار، از تجار معروف و

در 26 کیلومتری شمال مرند بر روی تپه ه­ای سنگی و مرتفع، که بین دو بازوی رودخانه واقع شده، بقایای قلعه ه­ای قرون وسطایی به نام سن سارود وجود دارد. احتمالاً این قلعه در قرن­های 13 و 14 میلادی بنا شده است. در قسمت شرقی قلعه تخته سنگ­های بزرگی قرار دارد که قدمت آن را به دوران قبل از میلاد می­رساند. امتدا

این مسجد در جانب غربی خیابان پیغمبریه و نزدیک مزار پیغمبریه واقع گردیده، فاقد کتیبه تاریخی و معروف است که آن را شاه تهماسب صفوی به عنوان مسجد حرمسرای شاهی بنا کرده است . این مسجد دو در دارد . یکی، از جانب خیابان پیغمبریه و دیگری در کوچه جنوبی مسجد که از آنجا به حیاط مدرسه و مسجد می توان راه یافت . د